حرف نزدن، چه خوب!

از اینکه نظاره گر هستیم؛ ناراحت نباشید. از اینکه با دقت داریم تحولات ریز و درشتِ اطرافمان را فقط رصد میکنیم؛ حس بدی نداشته باشید. ما هر کدام داریم کاری را که سپرده اند به ما جلو می‌بریم و یادمان باشد که حرف زدن؛ نشانه ی فهم آدمی نیست. حرف زدن؛ نشانه ی آدم بودن نیست! حرف نزدن و اظهارنظر نکردن در مورد همه چیز، نشانه ای از فهم و خرد آدم است. در جریان امور و اخبار و تحولات و تحلیل ها و اظهارنظرها و تحرکات و دستاوردها و خوب و بدِ زمانه هستیم؛ اما حرفِ اضافه زدن؛ کارِ ما نیست! و این با جهاد تببین و حرف را سرِجای خود زدن؛ منافاتی ندارد!

واقعا بلد نیستم!

یکی به من گفت چرا راجع به مسائل روز چیزی نمی‌نویسی؟ قتل الهه حسین نژاد، بحث حاج آقا قاسمیان، شیخ حسین انصاریان، مذاکرات و... گفتم بهش: حقیقتا بلد نیستم. نمیدانم. این مسائل اولا بنیادین نیستند و زودگذرند. روزنامه ای و روزانه است. تا میخواهی راجع به پیشامدی ذهنت را جمع و جور کنی، حادثه ی بعدی از راه رسیده! من هم به ابعاد مختلف داستان دسترسی ندارم و وصل به جایی هم نیستم که از اصلِ داستان خبر داشته باشم! راستش تحلیل بلد نیستم و توی این مسائل دنباله روی آنهایی هستم که قبولشان دارم! من در معرفی کانالم نوشته ام یادداشت ها و انتخاب های... لذا در همین حد بلدم و اظهار نظر در مورد همه ی مسائل را عقلانی و عاقلانه نمی‌بینم. حتی در مورد یادداشت های خودم هم مطمئن نیستم تماما درست و منطبق با واقع باشد.