خطر تربیت فردی

 

خطرِ تربیت فردی و بحث ارتباطات

آقای حائری شیرازی این حکیم عالی مقام می‌فرمایند:

با کارِ فردی نمی‌توانید بچه ها را اصلاح کنید.

همچنین می‌فرمایند: تعلیمات برای تربیت خوب است اما ربط و ارتباط هم لازم و مهم است.

این جا یک نکته به ذهنم رسید که عرض کنم. نمی‌شود متربی را محدود در ارتباط با یک مربی کرد. انحصارِ ارتباط، این آفت را دارد که با بریدنِ از مربی، متربی چون به کسی وصل نیست؛ به فنا برود و از دست برود.

مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی می‌گویند (نقل به مضمون ): پدرومادرهایی که دائم از فامیل و عمو و دایی و...پیش بچه‌ هایشان بدگویی و آنها را خراب می‌کنند،کارشان بشدت اشتباه و خطرناک است. اگر دایی و عمو و خاله و ...پیش بچه محبوب باشند؛ روزی اگر احیانا بچه از خانواده بُرید؛ به دامن آنها پناهنده می‌شود و آن فامیل هم با پناه دادن و حوصله و لطافت او را به دامن خانواده برمی‌گردانند. اما اگر فامیل، در ذهن بچه خراب شده باشد؛ با رفتن از خانه معلوم نیست عاقبتش چه شود!

حالا اگر من و شمای مربی، جمع را و دیگران مربیان را و آدم های عاقل را نزد متربی، محبوب نکردیم و از آنها پناه نساختیم؛ این بچه به هر دلیلی از ما جدا شود؛ مأمن و پناهی ندارد. اگر از ما ببرد به دیگری پیوند می‌خورد و آن دیگری هم با فهم و درایتش و با در نظرگرفتن ِ رفتار تشکیلاتی و جمعی، بچه را جمع و جور و توجیه می‌کند و دوباره اتصالش را به مربی اول جور و ردیف می‌کند.