عمق خودم

 

ین عبارت خودت باش را اگرچه تا حدی فانتزی و دستمالی شده و مبهم می‌دانم ولی از یک طرف و با نگاه واقع بینانه شاید حرف بدی نباشد! ما مدام در حال زورزدن و تقلا هستیم تا خودمان را به شکلی درآوریم که در تقدیرمان نیست! می‌خواهیم خودِ دیگری که بی نسبت و ربط با ساختمان وجودیِ ماست؛ بیاییم. تحمیلِ یک فرم بیرونی و غریبه به وجودمان، نوعی فرسایش و کهنگی و خستگی می آورد. ما خودمان را میفشاریم و می سابیم تا آنچه که نمی‌شود و امکان ندارد؛ بشویم! من باید همین وجود و بودم را توسعه و عمق بدهم و دنبال شکل دیگری نباشم. باید خودم باشم!

مملو از این و آن

 

من به این جملات انگیزشی که مثلا خودت باش و...کار ندارم. خیلی هم سر در نمی آورم از این حرفهایی که زیاد شده.

من می‌گویم اگر خودت نیستی لااقل مملو از دیگران هم نباش!