آرامش در پناه حسین
آرامش و اطمینان ملّت ایران در میدانهای سخت مبارزه، نازلۀ «نفسِ مطمئنّۀ» سیّدالشُّهداست.
در قلب معرکۀ عظیم حق و باطل، سیدالشّهدا علیهالسلام ایستادهاند. ایشان نفس مطمئنّۀ این میدان هستند که در متن این ابتلائات سهمگین، در آرامش مطلق به سر میبرند: "یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ". نفس مطمئنه، نفسی است که امتی را با خود بهسمت خدا میبَرد و میداند که حرکت این امت فراز و فرود دارد، اما به پیروزی ختم میشود. اطمینان آن حضرت، اطمینانی است که به مؤمنین نیز سرایت میکند؛ یعنی کسانی که با آن حضرت همراهی میکنند، نیز همینگونه هستند؛ افق نگاهشان بزرگ میشود، وسعت طرح و عظمت کار سیدالشّهدا را درک میکنند و فتح الفتوح و پیروزی حتمیِ مسیر سیدالشهدا علیهالسلام را میفهمند. لذا با خیال آرام در این مسیر حرکت میکنند و هر حادثهای که پیش میآید، در وجود آنها اضطراب و ناامنی ایجاد نمیکند. البته درگیری سخت است، اما آنان آراماند. اگر این آرامشی که از ناحیه آن «نفسِ مطمئنّه» نازل میشود، نبود، قطعاً جای نگرانی و اضطراب وجود داشت. انسان وقتی به صحنه ابتلائات عظیمی که مردم عزیز و بزرگوار ایران در طول این چند دهه در درگیری با مستکبرین عالَم، در ادامه راه سیدالشّهدا (ارواحنا فداه) پشتسر گذاشتهاند، نگاه میکند، احساس میکند این آرامش و طمأنینهای که این ملت بزرگوار دارد، همان نازلۀ اطمینان وجود مقدس سیدالشّهداست.
استاد میرباقری
