قاب عکس و یاد شهید

 

قاب عکسی و معبری به خاطرات

 

گاهی که کتابی را به خانه می آورم؛ خانه جای بهتری می‌شود. انگار به مساحت خانه می افزاید. آدم ها بعضا عین کتاب ها هستند. آدم ها هم مساحت خانه را با حضورشان وسعت می‌دهند. اگر محبوب باشند حتی قاب عکس شان، خاطره ها را به فضای خانه می‌پاشند و خانه را جای بهتری برای زندگی میکنند‌. قاب عکسی از شهید در هر خانه ای؛ به باور من چنین کارکردی دارد و آن را جای دلپذیرتری برای زندگی می‌کند. دوست خوبی غروبی این قاب را برایم فرستاد که هوش، جزئیات صورتش را نمایان تر کرده و حالم را خوب کرد.

او حالا خودش نیست اینجا. ولی من قاب عکسش و صورت دلخواهش را معبری می‌یابم برای رفتن به جهانی آن سوی این روزهایی که با آن دست به گریبانیم. دنیایی از خاطراتِ بهشتیِ مانده در یاد.

 

شب جمعه شهیدان را یاد کنیم. خودمان بسیار محتاجیم به یاد و نام آن‌ها